خلوت شب (گلشنا) احمدزاده بندرشرفخانه

 

شبی با خالقم خلوت نمودم

                               عبادت کردم وشعری سرودم

من وتو فاصله خیلی زیاد است

                                تودر اوج صعودی من فرودم

توحامی ی منی درهر سه حالت

                            چه نطفه؛علقه وچه مضعه بودم

شدم عاشق مرا احسنت گفتی

                                  دل؛ زیبا جمالی   را   ربودم

 وجودم را به دل زینت نمودی

                                 خودم را با همان دل آزمودم

توبی همتا تورحمن الرحیمی

                                ولی من بنده ی خوبی نبودم

                                              (گلشنا)

قلبهای محبوس (گلشنا) احمدزاده بندر شرفخانه

اشنایی های بلبل اول از بوی گل است

                                         انتخاب دوم از زیبایی روی گل است      

بلبلی از رنگ قرمز بلبلی از رنگ زرد

                                     بلبلی مشتاق برگ وخط ابروی گل است

قلبهای عاشق محبوس اندر سینه ها

                               پرکشان در افت وخیز وراهی سوی گل است

زخمهای بلبل عاشق زخار نوک تیز

                                   چاره ای دیگر ندارد خاطر خوی گل است

بلبل خوش خلق وزیبا بوی خوش با روی خوش

                                     عطر منقار هزار ازبوی کندوی گل است

                                                                          (گلشنا)

سایه ی ماه (گلشنا) احمدزاده بندرشزفخانه

 

 سالها از پی تو سایه ی ماه آمده ام

                                   خلوت کوی به کوی بهر نگاه آمده ام

گیسوانت را صبا ناز و نوازش می نمود

                              خوش به حالش با صبا دنج  پگاه آمده ام

لب به لب با اندلیبان بهاری همصدا

                                شعر دامغانی به دستگاه سه گاه آمده ام

چشمهایم انتظار دید ن چشمان تو

                                       روبرو بی اختیار اثنای راه آمده ام

تیرعشق ازتو دل خونین زمن ای مه لقا

                                       دست من دامان تو بهر پناه آمده ام

اینکه می بینی به چشمانم ملال عشق توست

                                          با امید مهر  با  درس اله آمده ام

                                                                (گلشنا)

بهاء عشق(گلشنا) احمدزاده بندرشرفخانه

 

مرا رنجور و نالان کرده رفتی

                                    بهانه از بهاء آورده رفتی

نشستم بی خبر پای بهانه

                              توهم گشتی چومن آزرده رفتی

جوابش ده جواب من درآید

                                 شنیدی قصه ام پردرده رفتی

نجاتم ده که بی درمان ثوابم

                             سخن راندی ز دل بی پرده رفتی

کنون من ماندم و انبوه غم ها

                                  نهال عشق را پرورده رفتی

بخوانی (گلشنا)آنرا بخواند

                                  اسیر تو شدم  نا برده رفتی

                                                (گلشنا)

 

 

سراب (گلشنا) احمدزاده بندرشرفخانه

 

اگر روزی جهان را  بی نهایت   آب گیرد                       

اگر دل های  عالم  را همه   خوناب گیرد                       

اگر شب ها ی  یلدایی  همه  مهتاب گیرد

اگر خورشید عالم  را دما دم  خواب گیرد

اگرمشرق سحرگاهان همه سرخاب گیرد

اگرماه و زمین از جای خود پرتاب  گیرد

اگرانسان رسد جایی که  فتح الباب گیرد

اگر انسان هزاران   شهرت و القاب گیرد

جهان بی تو برای من سراب است

                         ( گلشنا )

دلخون (گلشنا) احمدزاده بندرشرفخانه

 

درونِ سینه ام دل غرقِ خون است

                                   که  دلداران خبر از آن  ندارند

چه می شد اندرون سینه ی من

                                 به جای قلب من سنگی  گذارند

( گلشنا )

مرانم بی تو دنیا حبس غم ساز است 

                          نجات من به لبخند و  کمی ناز است

پریشانم توهم مستی ومجنونِ پریشانی

                         دلت با  قلب خونین من  همراز است

 و                         (گلشنا)

دعوت  :     Mhdee33.persianblog.ir

 

صدایم کن(گلشنا)احمدزاده بندرشرفخانه

صدایم کن
 

صدایم کن به زنجیر بساط غم اسیم

                                     نجاتم ده به خلوتگاه ویرانه نمیرم

به فریادم کسی هرگز به بالینم نیامد

                                  برخسارم نگررنج فراقت کرده پیرم

رجزخواندم ندانستم حریف او نبودم

                              بگودآمدچنان زد برزمین خرد وخمیرم

چو بیگانه مرا در آسمان غم فروشان

                                بنال ای دل رجزهای ترا بردل نگیرم

کنون مستم ره میخانه را گم کرده ام من

                           رها یم کن به میخانه روم که گشته دیرم

ندارم جزدل خونین که آن هم هدیه دادم

                             به بالینم بیا تا ( گلشنا) آسان به میرم

                                                                                           (گلشنا)

در گرو عشق (گلشنا) احمدزاده بندرشرفخانه

از خشم طبیعت نگران در پی اویم

                                       چون در گروم به فکر حفظ آبرویم

گه سجده کنم گاه مکبر به سجودم

                                        شاید رصدی کند زانجام و زخویم

صد بار دگر سبوی آب خنک آرند

                                      صد سال دگر تشنه ی آن نم سبویم

درحوصله ام حوصله زمان نگنجد

                                  ناقوس فلک زنگ خورد که آن بجویم

از عشق مرا خالق من هزار آموخت

                                      از گفتنی ی هزار؛ جز یکی نگویم

عاشق نشدی عشق ندانی که ندانی

                                       عاشق نتواند نکند نظر به سویم

                                                                  (گلشنا)

رهبرآزادگان حسین (گلشنا) احمدزاده بندرشرفخانه

 یا حسین

 

درخت و سبزه و گل ناله دارد

هزاروسنج و بلبل ناله دارد

محرم آمده ماه عزا شد

همه دلداده و دل ناله دارد

(گلشنا)

حسینه داغلار آغلار داشلار آغلار

حسینه نیزه لرده باشلار آغلار

حسینون نهضتی یاده دوشنده

باجیلار سهلیدور قارداشلار آغلار

                          (گلشنا)

تقدیر

از تمام دوستانی که به اینجانب (گلشنا)عنایت وافر دارند ودرسایت

(گلشنا) حضور می یابند واظهار نظرمی کنند تشکر می کنم وموفقیت

تمام دوستان عزیزو وفادار را آرزومند هستم  . یا حسین

.

 

صفره دل (گلشنا) احمدزاده بندرشرفخانه

در دایره ی راز تو دلرنجه فتادم

ماندم نگران صفره ی دل را نگشادم

بیگانه سخن از دل بیچاره ما گفت

جان دادم وسرّ تو به بیگانه ندادم

                       (گلشنا)

بولبول گوله باغلیدی گوزل گول سنه باغلی

قوربان سنه من ده سنه گول باغلامیشم گلشنه باغلی

                                    (گلشنا)