بنده ی عشق (گلشنا) احمدزاده بندرشرفخانه

 

آن نگاهی که مرا شهره وپاینده نمود

                       عاجزم کرد ه به درگاه گدا بنده نمود 

آنکه با رمز نگاهی منو زنجیر کشید

                     دید من بنده ی عشقم لبکی خنده نمود

من اگر بنده ی عشقم تو چرا توبه کنی

                    بارها توبه شکستم  منو شرمنده  نمود

منت عشق فقط عاشق دیوانه کشید

                گرچه در روضه رقیبان همه بازنده  نمود

                                                    (گلشتا)

23 نظر برای بنده ی عشق (گلشنا) احمدزاده بندرشرفخانه

  1. نام می‌گه:

    ممنونم از نظرات شما

  2. شعرناب می‌گه:

    شعرناب .::. سایت شعر , سایت ادبی , نقد تخصصی شعر
    مجموعه اشعار شاعران معاصروجوان،بزرگترین سایت ادبی شعر و ادب فارسی،نقد تخصصی،داستان،شعر کوتاه،شعر نیمائی ،سپید،کلاسیک،غزل،افراغ اندیشه و ترانه
    http://sherenab.ir

  3. الما می‌گه:

    من مست و شیدایم مرا بگذار و بگذر
    گر زشت و زیبایم مرا بگذار و بگذر

    پیچیده در هفت آسمان افسانه ما
    رسوای رسوایم مرا بگذار و بگذر

    من هفت اقلیم زمین را گریه کردم
    چون موج دریایم مرا بگذار و بگذر

    در هفت شهر عشق هم راهم ندادند
    گفتند ترسایم مرا بگذار و بگذر

    در هفت اقیانوس من آتش فکندم
    آتش سراپایم مرا بگذار و بگذر

    از هفت ملت گفتی آزاد است و بستی
    زنجیر در پایم مرا بگذار و بگذر

    بگذار تا در سینه تنگم بماند
    آشفتگیهایم مرا بگذار و بگذر

    من بی نصیبم از بهشت آرزوها
    همدست حوایم مرا بگذار و بگذر

    محمد غلامی آبان ۸۸

  4. دنیا می‌گه:

    مثل همیشه زیبا بوذ

  5. دنیا می‌گه:

    نفس حقی دارید ای ولله

  6. ترمه می‌گه:

    باران که میبارد همه پرنده ها به دنبال سر پناهند اماعقاب برای اجتناب از خیس شدن بالاتراز ابرها پرواز میکند این دیدگاه است که تفاوت را خلق میکند…باسلام و عرض ارادت

  7. ترمه می‌گه:

    یک درخت هرچقدر هم که بزرگ باشد با یک دانه آغاز میشود ، طولانی ترین سفرها با اولین قدم آغاز میشود.

  8. نام می‌گه:

    ممنونم از نظرات پر لطف شما

  9. رقیه می‌گه:

    اگر دمی بنوازد مرا نگار چه باشد —— گر این درخت بخندد از آن بهار چه باشد

    وگر به پیش من آید خیال یار که چونی —— حیات نو بپذیرد تن نزار چه باشد

    شکار خسته اویم به تیر غمزه جادو —— گرم به مهر بخواند که ای شکار چه باشد

    چو کاسه بر سر آبم ز بی قراری عشقش —— اگر رسم به لب دوست کوزه وار چه باشد

    کنار خاک ز اشکم چو لعل و گوهر پر شد —— اگر به وصل گشاید دمی کنار چه باشد

    بگفت چیست شکایت هزار بار گشادم —— ز بهر ماهی جان را هزار بار چه کردم

    من از قطار حریفان مهار عقل گسستم —— به پیش اشتر مستش یکی مهار چه باشد

    اگر مهار گسستم وگر چه بار فکندم —— یکی شتر کم گیری از این قطار چه باشد

    دلم به خشم نظر می کند که کوته کن هین —— دو نام بود و یکی جان دو یار غار چه باشد

    انار شیرین گر خود هزار باشد و گر یک —— چو شد یکی بفشردن دگر شما چه باشد

    خمار و خمر یکی استی ولی الف نگذارد —— الف چو شد ز میانه ببین خمار چه باشد

    چو شمس مفخر تبریز ماه نو بنماید —— در آن نمایش موزون ز کار و بار چه باشد

نظر دهید

*