بایگانی برای آذر , ۱۳۹۲

یا حسین (گلشن) احمدزاده بندرشرفخانه

 

خیز حسین زینب تو پیر شد

طول چهل روز زجان سیر شد

به عشق تو به پای خود آمده

قبر تو را دید و زمین گیر شد

                         (گلشن)

  

 

 من زینبم حسین باشیوا چوخ دولانمیشام

دنیا  یانیر سنین غمین ده من ده یانمیشام

داغلار دوزم مز حسین بو غم ورنج ومحنته

عشقون سبب اولوبدی حسین من دایانمیشام

                                         (گلشن)

 

 

      علمدار   

یا حسین یاحسین جان فدای تو

 این علمدار عطشان  فدای تو

 …………………………..

  مشک خالی حسین ناله می زند

 تشنه ها دور من  هاله می زند

 دخترت حرف صد ساله می زند

 می شوم من لب عطشان فدای تو

 یا حسین یا حسین   من فدای تو

دستهای علی را که  بسته اند

 کس نخوابیده تشنه نشسته اند

 تا سحر گریه کردند وخسته اند

 این دو تا چشم گریان  فدای تو

 یا حسین یا حسین جان فدای تو

 غنچه های  گلستان فاطمه

 گشته پژمرده؛ جانان فاطمه

 میکنم جان به قربان فاطمه

 

                (گلشن)و این گلستان فدای تو

                یا حسین یا حسین جان فدای تو

                                          (گلشن)

 

همنشین (گلشن) احمدزاده بندرشرفخانه

  عکس کلبه های رویایی

(همنشین)

شبی با عابدی هم کلبه گشتم

شدم عابد  کنار  او نشستم

صدایی دلنشین ما را صدا کرد

درون کلبه غوغایی به پا کرد

سواری راه خود گم کرده در زد

درآمد همچو مه؛حرف سحر زد

نگاهش شعله دردلها برافروخت

دل ودلداده با او همزمان سوخت

نه عابد ترک یک اعمال خود کرد

نه از غربت سخن آمد نه از درد

هوای کلبه در دم شد دگرگون

همه عاشق همه مجنون دلخون

یکی از غمزه و مژگان سرودی

یکی دل داده ودل را ربودی

یکی از باده و مستی سخن گفت

یکی از بلبل و باغ و چمن گفت

من از عابد دعا دیگر ندیدم

بخوان ای دل بخوان ای دل شنیدم

صفای عشق را(گلشن)مجال است

وگر دل داده ای دیگر محال است

                                    (گلشن)

انجمن ادبی واساتید

 

.استاد ناظر

 

 

 

تو رفتی (گلشن) مهدیقلی احمدزاده

  

          تو رفتی غم رقیب بی امان شد

         غمت را کنج قلبم  جای  دادم

          تمام خاطرات خوب وغمگین

          دلم در چشم دل آورد  یاد م

         به خلوتگاه راز خود نسشتم

         به گریه عکس ها را پاک شستم

          سرشکم آبرویی از ختن شد

         رخم زرد و دلم چون نسترن شد

          وگرمن دل درون سینه دارم

          همین دل طاقت دوری ندارد

          که من پا جای پای تو گذارم

          جدایی واژه ی فرض محال است

          رقابت عرصه ی جنگ و جدال است

           مرا نشکن بخواهم سنگ بارد

           بگو (گلشن) غرورم را شکستم

           نرو از عشق تو من مست  مستم

                                         (گلشن)